De voorlaatste wedstrijd om het Regionaal V.A.S. rallycross kampioenschap werd verreden in natte en druilerige weersomstandigheden. Zoals dikwijls al gebeurde op Maasmechelen werd het een race waarin moest gegokt worden wat betreft het monteren van de juiste banden. Die keuze bleek niet altijd even makkelijk.  Binnen het kampioenschap mochten we na afloop alvast twee kampioenen vieren, maar diverse tenoren lieten steken vallen op de Duivelsberg…

Van Nunspeet vroegtijdig aan de champagne

Verleden jaar liet Steven Van Nunspeet reeds horen dat het mooi zou zijn om opnieuw met de titel aan de haal te kunnen gaan. Het bleek dit seizoen echter geen makkelijke opdracht voor de Honda piloot. De versnellingsbak liet hem tot tweemaal toe in de steek. Zijn geliefde Glosso circuit, waar hij anders alles en iedereen het nakijken gaf, werd dit jaar zijn zwarte beest. Maar uiteindelijk bleek dan toch dat er al in de voorlaatste wedstrijd op het Duivelsberg circuit de mogelijkheid lag om vroegtijdig met het goud aan de haal te gaan. Het zorgde echter ook voor heel wat stress bij de titelaspirant. “Ik hoorde in de vorige race constant vreemde geluiden aan de wagen en dat bleek vandaag ook nog zo te zijn”. Opnieuw bleken het loze zorgen want Van Nunspeet reed driemaal de snelste tijd in de reeksen en stond nog maar eens op de pole in de A-finale. Zijn tegenstanders reden zich vast ion het peloton. Benny Demandt in de Honda CRX, de man op de 2de plek in de tussenstand, kwam na een matig weekend niet verder dan een B- finale. Ook Didier Dexters, derde in de tussenstand, moest langs de B-finale, waar hij na winst aan de slag mocht in de A-finale. Hij strandde op een 5de plaats. Van Nunspeet ging bij de groene vlag vol op het gas, nam doordacht de jokerronde en reed heel knap naar de titel. Jean–Pierre Verstraeten vocht in de Toyota Corolla voor wat hij waard was, maar het doorweekte circuit was geen bondgenoot voor hem. De Kinrooinaar werd wel mooi tweede voor Ben Lenaerts in de Honda CRX. “Ik ben super content met deze overwinning”. vertelde Van Nunspeet achteraf. “Aanvankelijk had ik toch stiekem wat schrik voor Didier Dexters die dit seizoen wel aardig wat moois heeft laten zien. Ik zag hem in de verte bij het opgaan van de Duivelsberg in de spiegels. Gelukkig bleef het bij in de verte… Volgend jaar ga ik mijn kans wagen in het nationaal gebeuren maar in de laatste race in oktober wil ik toch in schoonheid afsluiten!”

Nog geen beslissing in  klasse B (+1600cc)

In regionaal “plus 1600cc” is het nog even wachten op de nieuwe kampioen. Kampioenschapsleider Andy Leysen in de BMW M5 kwam er op een natte piste niet aan te pas in Maasmechelen. Een 18e chrono in de eerste reeks, een 21e tijd in de tweede reeks en bovendien nog wat schade die diende te worden hersteld…het was een verre van ideaal scenario. Leysen eindigde op een voor hem ongewone, verre 23e plaats. Jonas Kemps deed het niet slecht maar moest aardig aan het werk vanuit de B-finale. De man die zich liet opmerken in de A-finale was Peter Putzeys. De Opel-rijder stond na de reeksen op de pole, nam een knappe start en won heel doordacht voor Dirk Mooren in de Opel Astra. Jonas Kemps had het knap moeilijk en was voortdurend opzoek naar grip in de BMW E36. Kemps won eerst de B-finale maar vond niet echt zijn draai in de A-reeks om een optie te nemen op de titel. De BMW-rijder ging als 3de in de A-finale onder het zwart-wit geblokt door. De top 3 in het kampioenschap liet duidelijk heel wat steken vallen. Het verdikt wordt dus uitgesteld tot de finale race in oktober.

Maeyninckx zoals verwacht, maar niet zonder problemen 

Dat er dit jaar geen maat stond op de jonge Yorick Maeyninkckx in de Klasse C (Promotie) moet niet meer worden aangehaald. Na de openingsrace in maart gaf de Opelrijder iedereen het nakijken. De Nederlander Bram Schepens in de Peugeot 106 gaf nog wat tegengas in het kampioenschap. Op het snelle Duivelsbergcircuit zorgde Kim Valgaeren in de Volkwagen Golf echter voor het vuurwerk. Maeyninckx reed een voorzichtige 1ste reeks (met een 6de chrono), koos voor regenbanden en een 4de tijd in de daaropvolgende reeks. Schepens was op achtervolgen aangewezen. Tussen beide kemphanen kwam het uiteindelijk tot een aanrijding op het onverhard in de derde reeks. Schepens werd bedacht met een verwittiging terwijl Maeynickx aan de kant moest met een geplooide ophanging en nog maar eens aan het werk moest om tijdig van start te kunnen gaan in de… B-finale, die hij won waarna hij mocht aanschuiven in de A-finale. Eddy Vandepas in een Peugeot 205 had daar de pole weten te bemachtigen. Het was Rudi Loodts die het snelste van start was in de Opel Corsa. Vandepas wist de kloof te dichten en nam uiteindelijk de leiding terug over. Maeyninckx kon na het jokeren beslag leggen op een 3de plaats. Een positie die voldoende bleek om met de titel aan de haal te gaan. Vandepas won de race voor Rudi Loodts.

Echte hinder ondervond ik niet van de weersomstandigheden. Ik vond het zelfs plezant. Daar waar anderen op de rem gingen staan stak ik zelfs nog en tandje bij. Al moet je weten dat de motor naar het einde toe ver over zijn krachten zat. Ik reed dit seizoen met een zo goed als standaard krachtbron. Amper honderdvijftien paarden zaten er onder de motorkap.  Ik ben dolgelukkig met deze zege!”, reageerde nieuwbakken kampioen Maeyninckx achteraf.

 

(vas/foto’s: Jeff Moons – P. Claesen)