In een discipline waarin motorvermogen uitgerekend wordt in duizendtallen, waar reactietijden in duizendsten van een seconde heersen en een wedstrijd soms maar goed 4 seconden duurt, ligt de grens tussen winst en verlies flinterdun. Een vibratie, een loszittend kabeltje, een moertje van twee euro… Het zijn dingen die de rijders “from hero to zero” kunnen brengen in minder dan de tijd die nodig is voor een vingerknip! Welkom bij het dragracen.

Op Hockenheim bulderden en donderden de dragsters van het FIA Europese kampioenschap opnieuw over de baan. Een programma dat wordt aangevuld met de officiële FIM klasses voor motoren, de Sportsman klassen en een waanzinnig populaire en indrukwekkende nightshow. En dit jaar hadden we een reden te meer om het spektakel in het oog te houden want de jonge Houthelchtenaar, Sandro Bellio, had reëele kansen om een overwinning binnen te halen op dit prestigieuze evenement, dat zich afspeelde op een volledig uitverkocht Hockenheim: 60.000 toeschouwers.

“Dit wordt de snelste Funny Car in Europa!”
(Danny Bellio)

Sandro Bellio komt niet onbeslagen op het ijs. Hij racete zelf met een Chevy Bel-Air in andere klasses maar nooit met top FIA materiaal. De Chevy Monte-Carlo Funny Car uit 2013 is dan ook een veel krachtigere machine. En dat maakt de carriérevlucht van Sandro Bellio des te opmerkelijker. “Het is een gegeven dat door de diverse media misschien iets te weinig in de verf wordt gezet“,vertelt vader Bellio, die om gezondheidsredenen zijn wagen dus doorgaf aan zoon Sandro. “Dit is wereldklasse materiaal. Wij zijn het enige team dat deelneemt aan de FIA klasses. De kranten, die zijn meestal alleen maar geïnteresseerd in hoeveel pk de machine heeft en hoeveel het wel niet kost. Nu, dat is onze zaak. Zolang wij het maar kunnen betalen hoef ik dat aan niemand zijn neus te gaan hangen. Dit seizoen passen alle puzzelstukken eindelijk in elkaar. Dat deze wagen een 5.5 seconden run aankon wist ik al langer, maar het kwam er nooit uit. Er was altijd wel een probleem, en dat kost je kwalificaties en bijgevolg tijd op de baan. En dan heb je te weinig gegevens. Dit is als een gigantisch bouwwerk. Je gaat verder op wat je al geconstrueerd hebt. En als het dan niet werkt dan moet je alle bouwstenen één per één weer afnemen en kijken waar het probleem zit. Nu staat de wagen op punt en dat was ook een voorwaarde om Sandro er mee te laten rijden. Hij is tenslotte ook familievader en ik wil hem niet in een wagen die niet op punt staat.” Wat er nu net helemaal in elkaar past daar gaat vader Bellio niet diep op in. “We hebben er drie jaar naar gezocht. Nu werkt het. Dat ga ik dan niet verkondigen aan de wereld hoe ik dat heb gedaan! Maar ik kan je al dit vertellen: volgend seizoen wordt dit de snelste Funny Car in Europa…

Tot Hockenheim stond de zege-teller voor Sandro op … 100%. 1 wedstrijd, 1 zege. “Ik moest in Santa Pod tests afleggen voor mijn licentie”, verduidelijkt hij. “Maar dat kon alleen als ik niet in competitie zat. Dus schreef ik mezelf uit. Toen ik dan éénmaal mijn licentie had, mocht ik me plots niet meer inschrijven voor de wedstrijd! Als je geen Scandinaaf of Brit bent, worden de zaken je soms wel bemoeilijkt. In Zweden werkte de wagen perfect. En ik kon daar winnen in de Top Methanol klasse. Volgende week gaan we opnieuw naar Zweden, in Tierp, en dan nog de seizoensfinale in Santa Pod. De wedstrijden volgen nu op elkaar met amper een week tussen.”

In Hockenheim zag het er opnieuw schitterend uit. De 30° hitte die er in Midden-Duitsland heerste werd vrijdgavond weggespoeld met een flinke reeks buien. Vanaf zaterdag ging het naar een koelere 22°, met veel meer zuurstof in de lucht en dat was het recept voor een hele reeks toptijden en records die sneuvelden op de Rico Anthes Quartermile. Zo ook voor Sandro Bellio die met een run van 5.504 seconden in de kwartfinales een nieuw Top Methanol Funny Car baanrecord zette (met een eindsnelheid van 420 km/u). In de kwalificaties haalde hij bij de Top Methanol klasse de tweede tijd want de besttijd was voor Timo Habermann met een Top Methanol Dragster, een iets snellere variant. Bellio moest trouwens afzien van één kwalificatierun nadat er op de startgrid een gaskabel diende te worden vervangen. De wedstrijdleiding liet hem niet deelnemen aan zijn run. Een gemiste kans dus om de toptijd neer te zetten in de klasse.

“Als je doet zoals iedereen, ben je ook maar zo snel als iedereen”
(Sandro Bellio)

Dit seizoen rijden TM Dragsters en TM Funny Cars in één klasse, met een compensatie van 0.260 sec. voor de in principe iets tragere Funny Cars. Bellio rekende met een 5.635 sec (401 km/u) in de 1/8ste finale af met de Duitser Jurgen Nägel (Chevy Camaro Funny Car) en daarna met Dennis Habermann (Top Methanol Dragster) in de kwartfinales met een nieuw record. Maar hoe dun de lijn tussen winst en verlies is werd duidelijk vlak voor de finale, waar een verkeerd verbonden bougiekabel ervoor zorgde dat hij verstek diende laten te gaan. Timo Habermann pakte dus de winst voor eigen publiek, in een regie die de organisatie uiteraard graag zag passeren. Toch gaat Danny’s raceteam met een mooie tweede plaats naar huis. Tegen de zin van Sandro. Want sedert deze lente waait er een nieuwe wind binnen het team. “Tweede is niet goed genoeg“, klinkt het ambitieus bij Sandro Bellio. “Dit hadden we moeten winnen. Daarvoor komen we naar hier! We zijn de enige Funny Car die snel genoeg is om de Methanol Dragsters aan te kunnen.” Zijn tijd van 5.50 ging immers niet onopgemerkt voorbij aan de vele kenners in de Nitrolympx paddock. Het werd zelfs opgemerkt in de ‘US of A’, dé heilige grond bij uitstek in dragrace-land! We sluiten af met een laatste vraag. Zijn kenmerk is een zeer lange ‘burn out’, de langste van iedereen. Waarom? “Tja, om de banden goed te warmen”, antwoordt hij laconiek. “En ik wil dat grondig doen. Dan rij ik maar iets verder. Waarom doen zoals iedereen? Dan ga je uiteindelijk ook maar even snel zijn als iedereen!

Zoals gezegd. De ambitie is er en het ziet ernaar uit dat ook de mechaniek dit seizoen wil meewerken. Naar het oude credo van vader Danny (“Wij gaan niet weg tot alles in orde is”) toog het team nog tot zondagavond aan de slag om de oranje machine in orde te zetten. Dan gaat het één dag naar Houthalen-Helchteren en dan gaat het naar Zweden waar Sandro vanaf de eerste run een piekfijn in orde gezette machine in handen krijgt. Hij won eerder dit jaar al in Zweden. Herhaalt hij die stunt? Volgend weekend 26 en 27 augustus, weten we meer.