De reacties na de Eleven Sports 24 Hours of Zolder waren uiteraard zeer uiteenlopend. Wij vatten ze voor u samen…

Gilles Magnus: “Ik weet niet wat te zeggen”, glunderde de winnaar na de wedstrijd. “Ik had nog nooit in Zolder gereden, kende dit soort auto’s niet en mijn wedstrijden duren nooit langer dan een half uur… Ik ben dus echt in het onbekende gesprongen en heb gedaan wat het team mij vroeg. Ik heb genoten van deze race en misschien moet ik wel overwegen om dit soort race ook wat meer te rijden.”

Dries Vanthoor: “Vijfde en winst in de klasse is mooi, maar natuurlijk had ik liever gewonnen. We hebben een quasi foutloze wedstrijd gereden, maar de prototypes waren ditmaal én snel én betrouwbaar. Bovendien zijn die wagens ook nog eens zeer zuinig, dus veel was er niet tegen in te brengen. Mijn hoed ook af voor mijn teamgenoten, Koen en Kris Wauters, Xavier Stevens en Lieven Goegebuer, want alleen redt je het hier niet natuurlijk. Ik moet ook zeggen dat Zolder een toch wel erg fysiek circuit is. Al bij al, na mijn zege in Le Mans, nu ook mijn klasse winnen, is wel goed voor het palmares.

Steve Vanbellingen: “We hebben ten eerste de race met drie gereden, toch wel een beenharde opdracht wat voor ons ook een zege op zich is. De wedstrijd was goed, we hebben de volle punten gepakt na 6 en 12 uur, maar ja, de versnellingsbak van de BMW liet het afweten. Nu goed, we hebben geen enkel moment aan opgeven gedacht en dat resulteert in een tweede plek in de klasse en heel wat punten voor het kampioenschap. Wij gaan nu vol voor de titel en daarover wordt beslist tijdens de laatste race van het jaar, midden oktober.”

Bert Redant: “We hebben echt gereden voor wat we waard zijn en ik ben erg blij met dit resultaat, zeker omdat ook mijn zonen bij hun debuut op het podium eindigen. Ik heb genoten van deze editie, als rijder en als vader. Maar chapeau voor het team, mijn teamgenoten en alle mensen die bij ons project betrokken waren voor deze mooie editie!”

Christoff Corten: “Ik weet niet wat zeggen… Ik heb echt de krop in de keel. Ik heb een moeilijke race achter de rug, misschien zelfs niet mijn beste, maar dan toch winnen, wel ik moet de mannen met wie ik de auto gedeeld heb echt bedanken. Ik ben zo enorm blij.”

Anthony Kumpen: “Onze 911 liep zoals een klok en wij kwamen feilloos door alle moeilijkheden, van de start over de regenbuien tot de lange nacht. Nergens lieten we ook maar een steek liggen en we schoven plaats na plaats op naar de top 5. Eens we daarin hadden postgevat, wisten we dat nog alles mogelijk was, want om 8 uur ’s morgens moet er nog eens 8 uur gereden worden. Je weet dat de concurrentie een probleem kan krijgen, maar ook je eigen wagen is niet immuun voor een euvel en dat stelden wij dus vast even later. Stienes stuurde de auto de box in met een mechanisch euvel, we probeerden nog wel even, maar begrepen heel snel dat verder doen geen optie was. Deze editie 2017 van de wedstrijd was voor ons over.

Frank Beliën: “Jammer voor het team, dat een enorme inspanning leverde met een auto die we zeker niet 100% kenden. Iedereen, ook de partners van het team zijn diep gegaan om sterk te presteren en een topprestatie neer te zetten, maar het heeft niet mogen zijn.

Bert Longin: “Ik heb ondertussen heel wat 24-uursraces gereden en ik denk dat ik ondertussen wel weet dat zo’n wedstrijd iets heel anders is dan een kortere proef. Ik had uiteraard ook liever op het podium gestaan en de GT-categorie gewonnen, maar het is anders uitgedraaid. Jammer, maar ook dat is autosport.